บทที่ 316

ขณะเดียวกันนั้นเอง เวินถิงเยี่ยนก็เดินทางมาถึงโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว หลังจอดรถเสร็จก็ถือถุงอาหารเดินเข้าไปในตัวอาคาร

แต่เพิ่งเดินมาถึงและยังไม่ทันได้กดลิฟต์ก็ถูกผู้ชายสวมเสื้อยืดสีดำหลายคนล้อมเอาไว้ แต่ละคนรูปร่างสูงใหญ่ดูน่าเกรงขาม

“พวกคุณเป็นใคร？”เวินถิงเยี่ยนระแวดระวังตัวเต็มที่

“คุณเวิน” หนึ่งในบอดี้การ์ดเอ่ยเสียงเย็น

“พวกคุณเป็นใครกันแน่？” คนพวกนี้รู้จักชื่อเขาได้ยังไงกัน？“คิดจะทำอะไร？”

“เชิญกลับไปเถอะครับ ที่นี่คุณขึ้นไปไม่ได้”

“พวกคุณ？มีสิทธิ์อะไรห้ามไม่ให้ผมเข้าไป？”เวินถิงเยี่ยนเริ่มเดือดจัด “บ้านเมืองมีกฎหมายนะ คิดว่าจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ？”

“ต้องขออภัยด้วยครับคุณเวิน แต่จนถึงตอนนี้พวกเราไม่ได้ทำอะไรเลย แค่ไม่อนุญาตให้คุณขึ้นไปรบกวนเวลาพักผ่อนคนไข้ ตามความต้องการของครอบครัวคนไข้ครับ”