บทที่ 317

เสียงของตกกระทบพื้นดังไปทั่วบริเวณเมื่อซุปที่อยู่ในมือเวินถิงเยี่ยนร่วงหล่นลงพื้นโรงพยาบาล

ในทุกถ้อยคำทุกประโยคที่เธอส่งมา เขากลับมองเห็นเพียงคำว่า “หย่า” เท่านั้น

หนึ่งเดือนที่ผ่านมา เดิมทีเขาคิดว่าเธอแค่ออกไปพักใจเท่านั้น แต่ตอนนี้เขาไม่คิดเลยว่าพอกลับมาแล้วเธอยังคิดจะหย่าอีก…

ในหัวผุดภาพของผู้ชายน่าสะอิดสะเอียนที่วนเวียนอยู่รอบตัวเธอตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาพยายามกดอารมณ์โทสะไว้แล้วส่งข้อความไปถามเธอ：เพราะผู้ชายคนนั้นใช่ไหม？

เจี่ยนจือไม่รู้ด้วยซ้ำว่า “เขา” ที่เขาพูดถึงคือใคร คำถามไร้สาระแบบนี้เธอก็ไม่คิดจะตอบอยู่แล้ว ตอนนี้คุณย่าอยากจะเข้าห้องน้ำเธอยิ่งไม่มีเวลามาสนใจข้อความขยะพวกนี้ เธอเรียกพยาบาลมาเพื่อช่วยกันประคองคุณย่าลงจากเตียงอีกแรง

เวินถิงเยี่ยนไม่ได้รับการตอบกลับจากเจี่ยนจือ…