บทที่ 318

“ฉันรู้ นายบอกฉันแล้วไม่ใช่หรือไง？”

“ เธอบอกว่าจะหย่า”

ความเงียบแผ่ปกคลุมไปทั่วห้องทำงานจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจ

แต่อาเหวินก็รีบแก้สถานการณ์อย่างรวดเร็ว “ ถ้าเธอยังอยากหย่านายก็หย่าเถอะ เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของนายสักหน่อย นายพยายามรั้งเธอไว้แล้ว ถ้าเธอยังจะยืนกรานแบบนั้นก็ถือว่านายได้ปลดปล่อยตัวเองด้วย”

“ปลดปล่อย？” เวินถิงเยี่ยนย้ำทวนสองคำนั้นแววตาเต็มไปด้วยความสับสน

“ใช่ไง ปลดปล่อย” อาเหวินเอ่ยต่อ “ การแต่งงานครั้งนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่นายต้องการแต่แรกอยู่แล้วนี่ ตอนนั้นนายไม่มีทางเลือกถึงต้องเสียสละความสุขของตัวเองเพื่อแต่งงานกับเธอ นายอุตส่าห์ทนทุกข์ทรมานมาตั้งห้าปี ในเมื่อตอนนี้เธอเป็นฝ่ายขอหย่าเองนายแค่ตามน้ำไปก็พอ”

สีหน้าเวินถิงเยี่ยนดูยุ่งเหยิงกว่าเก่า