บทที่ 319

เจี่ยนจือได้เจอกับเวินถิงเยี่ยนอีกครั้งหนึ่ง

เขาดูแตกต่างจากปกติทั้งสีหน้าอิดโรย รอบดวงตาคล้ำเป็นวงราวกับคนอดนอนและกลิ่นบุหรี่คละคลุ้งอยู่ตามตัวจนไม่น่าเข้าใกล้

เธอเผลอขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว

เวินถิงเยี่ยนสังเกตเห็นปฏิกิริยาของเธอจึงกระแอมไอสองสามครั้ง “ขอโทษนะ ช่วงเช้ามีลูกค้าเข้ามาที่บริษัทเลยสูบไปหลายมวน”

พูดจบ เขาก็รีบเรียกป้าเฉินให้ก้าวขึ้นมาข้างหน้า “ในเมื่อกลับมาแล้ว ก็ต้องมีคนคอยดูแลเธอกับคุณย่า ถึงแม้ว่า…”

เวินถิงเยี่ยนปรายตามองเจี่ยนหลานแวบหนึ่งก่อนจะพูดต่อ “แม้ว่าจะหาคนอื่นมาแทนได้ แต่ป้าเฉินก็คุ้ยเคยกว่าแถมยังเคยดูแลเธอมาก่อนด้วย”

ได้พบกับป้าเฉินอีกครั้ง เจี่ยนจือก็รู้สึกคุ้นเคยและอุ่นใจขึ้นมาบ้าง

คิดไปคิดมาก็น่าขำดีเหมือนกัน