บทที่ 324

“อืม” ติงอี้สวินหยิบผลงานของเธอออกมาให้เขาดู “ตอนนี้ถูกสั่งจองหมดแล้ว ก่อนหน้านี้ลูกค้าอยากซื้อเท่าไหร่เธอก็ไม่ยอมขาย แต่จู่ ๆ กลับบอกว่าจะยอมขายขึ้นมาแถมตอนนี้ยังมีลูกค้าต่อคิวรอสั่งอีกเพียบ ฉันเลยปฏิเสธไปโดยอ้างว่านักออกแบบท่านนี้ไม่สะดวกรับออเดอร์เพิ่ม วันนี้เธอเข้ามาที่สตูดิโอพอดีฉันเลยตั้งใจว่าจะเคลียร์เงินค่ากระดุมแขนเสื้อให้เธอด้วย”

เจี่ยนหลานเหลือบมองกระดุมแขนเสื้อจากไพลินสีม่วงที่ถูกทำขึ้นอย่างประณีต แววตายิ่งหม่นแสงลงเรื่อย ๆ

เขณะเดียวกันเจี่ยนจือที่อยู่ในห้องลองชุดไม่ได้รู้เลยว่าสองหนุ่มด้านนอกกำลังคุยอะไรกันอยู่ หลังเธอเปลี่ยนเป็นชุดราตรีสีแชมเปญเสร็จก็เดินออกมาโดยมีผู้ชวยคอยประคอง

“พี่คะ？สวยไหม？” เจี่ยนจือเอ่ยถามผู้เป็นพี่ ท่าทางตอนเดินออกมาดูเกร็งและไม่ค่อยมั่นใจนัก