บทที่ 327

เวินถิงเยี่ยนเงียบไปหลายวินาที

ท่ามกลางความเงียบนี้ ทำให้ความมั่นใจของเขาหายไป

เขามอบเงินให้ลั่วอวี่เฉิงด้วยวิธีการอื่นจริง

แต่เขาไม่อยากโกหกเจี่ยนจือ “เจี่ยนจือ…”

เขาเรียกเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เหมือนกำลังคิดว่าจะพูดยังไงดี

แต่เจี่ยนจือก็พูดขึ้นมาว่า “ตอนนี้ฉันกำลังซื้อเสื้อผ้าอยู่ที่ห้องเสื้อติงอี้สวิน เบบี๋เฉิงเฉิงของนายก็อยู่ที่นี่ ชุดราตรีชุดนี้ราคาหนึ่งล้านสี่แสน ฉันอยากจะถามนายว่าเบบี๋เฉิงเฉิงที่ตกงานแล้ว ไม่มีอะไรเลยจะเอาเงินจากที่ไหนมาซื้อ?”

“เจี่ยนจือ! อยากให้มันมากเกินไปนะ!” ลั่วอวี่เฉิงพูดแทรกเสียงแหลม

เจี่ยนจือไม่ได้สนใจเธอ เธอแค่รอคำตอบจากเวินถิงเยี่ยนเท่านั้น “เวินถิงเยี่ยน นายตอบฉันมา”

“เจี่ยนจือ…” เวินถิงเยี่ยนพูดขึ้น “ฉันจะไปรับเธอที่ห้องเสื้อติงอี้สวินเดี๋ยวนี้”