บทที่ 330

ฉีโหลวเจ๋อมารับเจี่ยนจือกับเจี่ยนหลานด้วยตัวเอง เนื่องจากตอนนี้งานเพิ่งเริ่ม ดังนั้นพวกเขาจึงถูกจัดเตรียมให้นั่งพักผ่อนดื่มชาในห้องรับรองวีไอพี

หลังจากนั้นเสียงด้านนอกก็เริ่มดังขึ้น ตอนนี้ถึงเวลาที่พวกเขาควรจะออกไปแล้ว

“ไปกันเถอะ” เจี่ยนหลานยื่นแขนออกมา

“ค่ะ” เจี่ยนจือคล้องแขนเขา ตอนแรกเธอคิดว่าเธอจะประหม่า ท้ายที่สุดแล้วเธอแต่งงานกับเวินถิงเยี่ยนมาตั้งห้าปี แต่ก็ไม่เคยเข้าร่วมงานเลี้ยงแบบนี้เลยสักครั้ง เธอแทบจะไม่รู้จักคนชนชั้นสูงของเมืองไห่เฉิง หรือลูกค้าของบริษัทเวินถิงเยี่ยนเลย

แต่เมื่อเธอเดินออกมาพร้อมกับเจี่ยนหลาน เธอก็พบว่าเธอไม่ได้รู้สึกกลัวอะไรเลย

แล้วเป็นอย่างที่เธอคาดไว้ เธอไม่รู้จักใครภายในห้องโถงจัดเลี้ยงเลย และไม่มีใครรู้จักเธอด้วย…