บทที่ 332

แต่ลั่วอวี่เฉิงก็ยังไม่ยอมแพ้ แม้หยาดน้ำตาจะไม่สามารถไหลลงมาได้ แต่เธอก็พูดต่อด้วยท่าทางจริงใจและน้อยอกน้อยใจว่า “ขอโทษนะคะพี่สะใภ้ ถ้าฉันเรียกว่าพี่สะใภ้ก็คงไม่ผิดใช่ไหม…”

“หยุด” อวี่จือฉีตอบโต้อีกครั้ง จากนั้นก็หันไปถามอาซิน “พ่อนายมีลูกนอกสมรสเหรอ?”

อาซินมึนงงไปทันที “พูดอะไรแบบนั้นน่ะ?”

อวี่จือฉีหัวเราะอย่างเดียว “ถ้าอย่างนั้นทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงมาเรียกฉันว่าพี่สะใภ้ล่ะ?”

“นี่มันจะเกินไปแล้วนะ!” ในที่สุดอาเหวินก็ทนไม่ไหว “ก่อนหน้านี้เฉิงเฉิงก็เรียกพวกเราว่าพี่…”

“ฉันกำลังจัดการสามีของฉันอยู่ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณด้วย? เธอจะเรียกคุณว่าพี่ก็เรียกไปสิ แต่จะมาเรียกสามีฉันไม่ได้ สามีของฉันไม่มีน้องสาว แล้วเรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับคุณด้วย?” โทสะของอวี่จือฉีไม่มีท่าทีว่าจะสงบลงเลย