บทที่ 337

“เอาแต่คุยโม้แบบนั้นมันน่าสนุกมากเหรอ? ถ้าคุณรอสซีชอบเธอจริง ๆ เธอจะกลับมาที่นี่ได้หรือไง?” เจี่ยนจือไม่เข้าใจเลยสักนิด การโอ้อวดแบบนั้นมันมีจุดประสงค์อะไรกันแน่? เพียงแค่รักษาหน้าตาหรอกเหรอ?

“แน่นอนว่าสิ่งที่เธอพูดนั้นมีประโยชน์” เจี่ยนหลานพูดขึ้นที่ข้างหูของเธอ

คนละสายอาชีพก็เหมือนมีภูเขาขวางกั้น เจี่ยนจือเรียนสายศิลปะ ดังนั้นจึงไม่เข้าใจกฎธุรกิจ

โจวเนี่ยนอี้พูดขึ้นอย่างเย็นชาว่า “ด้วยภาพลัษณ์ที่เธอสร้างขึ้นมานั้น ขอเพียงแค่เธอกล้าพูดโม้ก็มีคนกล้าเชื่อ ต่อให้เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่บริษัทเล็ก ๆ มักจะเอาอกเอาใจเธอ มันไม่ได้มีผลประโยชน์อะไรมากมายหรอก แต่อย่างน้อยเธอก็จะได้รับกระเป๋า น้ำหอม ต่อให้เรื่องที่เธอพูดนั้นจะไม่เป็นความจริง แต่ก็ไม่มีใครมาขอของคืนจากเธอหรอก”

อย่างนี้เอง?