บทที่ 357

คนกลุ่มนั้นมาเร็วไปเร็ว

พริบตาเดียวที่แห่งนี้ก็เหลือเพียงเวินถิงเยี่ยน เขายืนหันหน้าเข้าถังขยะข้างรถ จะอาเจียนก็อาเจียนไม่ออก แต่กระเพาะก็ยังปั่นป่วนอย่างรุนแรง

ตอนนั้นป้าแม่บ้านของลานจอดรถที่เห็นภาพความสกปรกเหล่านั้น เขาจึงตะโกนด่าเวินถิงเยี่ยนเสียงดังลั่น “คนเราแต่งตัวก็ดูดี แต่ทำไมต้องทำตัวแบบนี้? อยู่ดีไม่ว่าดีมาเล่นขยะทำไม? คุณนี่มันขยะจริง ๆ ! ทำไมไม่โยนตัวเองลงไปในถังขยะด้วยเลยล่ะ!”

ขณะนั้นเขาก็ยังใช้ไม้กวาดเขี่ยเท้าของเวินถิงเยี่ยน

เวินถิงเยี่ยนพูดอะไรไม่ออก ในขณะที่เขาพยายามกลั้นอาเจียน แต่ก็รับไม้กวาดจากป้าแม่บ้านมา “ขอโทษครับ…อุ๊ปส์…คุณป้า…เดี๋ยวผม…เดี๋ยวผมทำความสะอาด…อ้วก…”

“เหอะ กวาดไปเลย! แล้วก็ล้างพื้นด้วย!” ป้าแม่บ้านโมโหกับการกระทำของเขา