บทที่ 360

เวินถิงเยี่ยนกับอาเหวินหายตัวไปจากบริษัทอย่างไร้ร่องรอย อาซินต้องจัดการงานบริษัทคนเดียว พอลำบากอยู่หลายวัน หลังจากผ่านมาสามวัน ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว จากนั้นก็โทรหาพวกเขาทั้งสองคนอีกครั้ง เพื่อเร่งให้พวกเขามาที่บริษัท จนกระทั่งเริ่มต้นสัปดาห์ใหม่ ราคาหุ้นของบริษัทก็ลดต่ำที่สุดตั้งแต่ตลาดเปิด พวกเขายังอยากได้บริษัทอยู่ไหม?

เมื่ออาซินพูดถึงคำว่า “หุ้น” ก็ทำให้เวินถิงเยี่ยนนึกขึ้นมาได้

จริงสิ! หุ้น!

เขาต้องโทรหาเจี่ยนจือ

ครั้งนี้เขาโทรติด อีกทั้งเจี่ยนจือยังรับสาย

“มีอะไรหรือเปล่า?” เจี่ยนจือถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา น้ำเสียงเหมือนกำลังคุยกับคนแปลกหน้า

“เจี่ยนจือ…” ลำคอของเวินถิงเยี่ยนตีบตัน เจี่ยนจือไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ปกติที่เขาโทรหา เธอจะรับสายเขาด้วยรอยยิ้ม…