บทที่ 371

อาเหวินเห็นหน้าอวี่จือฉีก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที จึงแสร้งทำเป็นไม่เห็นเสียเลย

ส่วนลั่วอวี่เฉิงที่เมื่อคืนถูกอวี่จือฉีเล่นงานจนไม่มีโอกาสโต้กลับ พอเจออวี่จือฉีเข้าก็เม้มริมฝีปากแน่น ดวงตาแดงก่ำ รีบไปหลบอยู่ข้างหลังอาเหวิน

แต่อวี่จือฉีกลับไม่สนใจลั่วอวี่เฉิงเลยแม้แต่น้อย สายตาของเธอจับจ้องอยู่ที่อาเหวินเพียงคนเดียว

เธอถึงกับรู้สึกว่าวันนี้เธอคงก้าวขาผิดข้างตอนออกจากบ้านถึงได้มาเจอตัวปัญหาพวกนี้ เธอยอมรับว่าเธอเป็นคนปากร้าย แต่คิดว่าเธออยากจะเป็นคนนิสัยเสียแบบนั้นหรือไง？ถ้าคนพวกนี้ไม่มาทำนิสัยต่ำ ๆ ต่อหน้าเธอ เธอจะเสียเวลามานั่งแผลงฤทธิ์ใส่พวกเขาเหรอ？

อาเหวินเองก็ไม่รู้ทำไม แต่เขามีลางสังหรณ์แปลก ๆ ว่าวันนี้อวี่จือฉีต้องด่าเขาเปิดเปิงแน่ ๆ