บทที่ 380

เวินถิงเยี่ยนส่ายหน้าพลางถอนหายใจ “นายนี่นะ รีบไปตามหาโจวเนี่ยนอี้เถอะ เธอหนีไปอยู่ที่ไหนแล้วล่ะ อย่าทำตัวเหมือนฉันเลยจะได้ไม่เสียใจทีหลัง”

“ไม่มีวัน！”อาเหวินโบกมือปฏิเสธอย่างไม่ยี่หระ“ นายไม่ไปฉันไปเองก็ได้！น่าเบื่อ！”

คืนนั้นอาเหวินออกไปใช้ชีวิตกลางคืนอย่างสุดเหวี่ยงกับเพื่อนผู้ชายกลุ่มหนึ่ง รอบตัวเขารายล้อมไปด้วยสุราและนารี ปล่อยตัวจมอยู่ในความฟุ้งเฟ้อและความสุขแสนฉาบฉวย ตอนที่ออกมาด้านนอกถึงได้เห็นว่าแม่ของเขาโทรเข้ามาเป็นสิบสาย

หลังจากติดต่อกลับไปก็ได้ข่าวว่าตอนนี้สุขภาพของแม่เขาไม่ค่อยดี พรุ่งนี้จะมารักษาตัวที่ไห่เฉิง

อาเหวินที่เมามายไม่ได้สติจึงตอบตกลงส่ง ๆ ไป

จนเช้าวันถัดมา เขาถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าแม่เขาจะมาหาแต่โจวเนี่ยนอี้ไม่อยู่ที่บ้านแล้ว

ยังไงก็ต้องตามโจวเนี่ยนอี้กลับมา