บทที่ 386

เจี่ยนหลาน “...”

นี่เป็นครั้งแรกที่เจี่ยนจือเห็นว่าพี่ชายของเธอพูดไม่ออก ดังนั้นเธอจึงหัวเราะขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

เจี่ยนหลานถลึงตามองน้องสาวตัวเอง เขาหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก “ไหนบอกว่าจะไปซื้อของฝากจากร้านขนมเก่าแก่ไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้ก็เหลือเวลาไม่มากแล้ว คิดว่าจะไปวันไหนล่ะ?” เขาเปลี่ยนเรื่องคุยทันที

“ไม่พรุ่งนี้ก็มะรืนนี้” เจี่ยนจือคำนวณเวลา เธอรู้จักร้านขนมอยู่ร้านหนึ่ง วิธีทำขนมสืบทอดมาจากโบราณ แต่ต้องต่อคิวนานมาก เนื่องจากพวกเรามีเวลากระชั้นชิด ดังนั้นจึงไม่สามารถเสียเวลาในเรื่องนี้ได้

คุณย่ายิ้มแล้วยอมปล่อยเจี่ยนหลาน “ย่าจะไปกับจือจือก็แล้วกัน”

“ได้ครับ ถ้าถึงตอนนั้นค่อยให้คนขับรถไปส่ง ผมจะไม่ไปด้วยแล้ว” เจี่ยนหลานถอนหายใจอย่างโล่งอก ดังนั้นอย่าถามเขาเรื่องแฟนสาวอีกเลย