บทที่ 389

“คุณย่า!” ปฏิกิริยาตอบสนองของเวินถิงเยี่ยนรวดเร็วมาก เขารีบใช้มือปัดเครื่องประดับเหล็กอันนั้นจนมันกระเด็นตกลงพื้น

หนามที่แหลมคมของเครื่องประดับทิ่มแทงเข้าแขนของเขาจนเลือดไหลอาบ

เจี่ยนจือพยุงคุณย่าเอาไว้ หลังจากตรวจสอบจนแน่ใจแล้วว่าคุณย่าไม่เป็นอะไร เธอก็หันมาดูแขนของเวินถิงเยี่ยน เมื่อเห็นปลายแหลมคมบนเครื่องประดับ เธอก็ไม่กล้าจินตนาการเลยว่า ถ้าของชิ้นนั้นหล่นกระแทกศีรษะคุณย่าขึ้นมาจะเป็นยังไง!

พนักงานก็ตกใจมาก เธอรีบวิ่งเข้ามาขอโทษเจี่ยนจือ “ขอโทษนะคะ ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ค่ะ คุณยายไม่ได้ตกใจจนขวัญเสียใช่ไหมคะ? ฉัน…”

เธอก็เป็นแค่พนักงานตัวเล็ก ๆ ตอนนั้นเธอเกือบจะร้องไห้ออกมาแล้ว เมื่อหันกลับไปมองเลือดบนแขนของเวินถิงเยี่ยน เธอก็ยิ่งตื่นตระหนกมากกว่าเดิม…