บทที่ 396

“เพื่อนเรียน? คนไหน? ทำไมฉันถึงไม่รู้มาก่อนว่านายมีเพื่อนผู้หญิงด้วย?” ลั่วอวี่เฉิงถามด้วยน้ำเสียงดุดัน

“เพื่อนสมัยม. ปลาย พวกนายไม่รู้จักหรอก”

“เพื่อนสมัยม. ปลายอะไรทำไมถึงกล้าด่านายขนาดนี้? แล้วยังเป็นเพื่อนผู้หญิงอีก!” ลั่วอวี่เฉิงไม่อยากจะเชื่อ เขาเป็นประธานบริษัทที่ร่ำรวยและมีชื่อเสียงโด่งดังในไห่เฉิง ยังมีผู้หญิงกล้าด่าเขาแบบนี้ด้วยเหรอ?

ขนาดเธอยังไม่กล้าด่าเลย!

ลั่วอวี่เฉิงต้องการแย่งมือถือของเขามาดู และเธอก็ทำมันได้สำเร็จ

เวินถิงเยี่ยนมองดูเธอกดรหัสผ่านโทรศัพท์ของตัวเองอย่างคล่องแคล่ว ในตอนนั้นเขาก็นึกถึงคำพูด กรรมตามสนอง ขึ้นได้ทันที

ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมโมเมนต์วีแชทของเขาถึงมีโพสต์แปลก ๆ ขึ้นมา สมน้ำหน้าตัวเองแล้ว…

ลั่วอวี่เฉิงมองรายชื่อล่าสุดของบันทึกการโทร…