บทที่ 397

โรงพยาบาล

เวินถิงเยี่ยนไปจ่ายค่ารักษาพยาบาล อาเหวินกับลั่วอวี่เฉิงกำลังนั่งรออยู่

ลั่วอวี่เฉิงรู้สึกไม่พอใจมาก “อาเยี่ยนนี่จริง ๆ เลย ทำไมเขาถึงดื้อรั้นขนาดนั้น เขาจะยกทรัพย์สินทั้งหมดให้เจี่ยนจือจริงเหรอ? เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าในสัญญาหย่าของเจี่ยนจือไม่ได้มีเงื่อนไขนี้ และเจี่ยนจือก็ไม่ได้เป็นคนร้องขอด้วยซ้ำ แต่เขายินยอมจะมอบให้เอง!”

อาเหวินพูดกับเธอเสียงเบา “ที่มอบให้คือทรัพย์สินส่วนตัว ขอเพียงมีบริษัทอยู่ เขาก็ยังสามารถหาเงินได้ เธอต้องมองการณ์ไกลหน่อย ให้เวินถิงเยี่ยนหย่ากับเจี่ยนจือได้อย่างราบรื่นแล้วค่อยว่ากันอีกที ถ้าเรายังดึงดันต่อไป หลังจากเด็กเกิดมาก็อาจจะไม่มีพ่อที่ถูกต้องตามกฎหมาย”

ลั่วอวี่เฉิงขมวดคิ้ว ท่าทางลังเล “อาเหวิน พวกเราต้องทำแบบนี้จริง ๆ เหรอ? อาเยี่ยนจะไม่…”