บทที่ 405

อย่างที่เวินถิงเยี่ยนพูดไปก่อนหน้านี้ว่าเขาจำเป็นต้องย้ายบ้าน

ดังนั้นหลังจากที่จัดการเรื่องที่ต้องทำเสร็จ เขาก็ใช้เวลาช่วงเช้าและช่วงกลางวันนัดบริษัทขนย้ายมาเคลียร์บ้านหลังที่เขาและเจี่ยนจือเคยอยู่ร่วมกัน

ของมีค่าในบ้านมีไม่น้อยเลย อย่างเช่นเครื่องใช้ไฟฟ้า ของตกแต่ง เครื่องครัวต่าง ๆ ล้วนเป็นของที่ซื้อมาในราคาสูง

ในตอนที่พนักงานถามว่าเขาจะเอายังไงกับของพวกนี้ เขาตอบไปเพียงว่าไม่เอาแล้ว

เขายืนอยู่กลางตัวบ้าน ภาพตรงหน้าเหลือเพียงร่อยรอยในชีวิตประจำวันของเจี่ยนจือ

ร่องรอยนั้นคือเครื่องยืนยันว่าเธอใช้ชีวิตร่วมกับเขามาห้าปี เธอคือคนที่หยั่งรากลึกเข้าไปในทุกช่วงเวลาชีวิตของเขา คือคนที่ฝากชีวิตไว้กับเขา…

“ห้องนี้ผมเก็บเองครับ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “พวกคุณไปเก็บห้องอื่นได้เลย”