บทที่ 411

แต่จะทำยังไงได้ล่ะ？

คืนนั้น อาเหวินตัดสินใจพาลั่วอวี่เฉิงไปด้วย

เมื่อลั่วอวี่เฉิงไปถึงถึงได้รู้ว่าอาเหวินนัดพบกับชายหนุ่มแปลกหน้าคนหนึ่ง ดูจากหน้าแล้วน่าจะอายุน้อยกว่าเวินถิงเยี่ยนและอาอาเหวินประมาณหนึ่ง ใบหน้าอ่อนเยาว์น่ารักราวกับเด็กหนุ่มคนหนึ่ง

“ด้านนี้คือคุณหลูมี่” อาเหวินแนะนำ “ส่วนนี่คือ…”

หลูมี่เหลือบมองลั่วอวี่เฉิงแล้วก็หัวเราะออกมา “ผมรู้จักเธอนะ คนรู้ใจของประธานเวิน”

“คือว่า…” ต่อให้อาเหวินจะหัวไวแค่ไหน ก็ยังไม่รู้เลยว่าควรตอบว่าอะไร

“คุณหลู สวัสดีค่ะ ฉันเป็นเพื่อนสนิทกับประธานเวินและประธานเหวิน…” ลั่วอวี่เฉิงเองก็ไม่เข้าใจว่าประโยคเมื่อครู่ของคุณหลูมี่หมายความว่ายังไง ดูถูกเธอเหรอ？หรือว่าแค่ชวนคุย？

แต่ทว่าคุณหลูไม่รอให้เธอพูดจนจบ เขาลุกขึ้นยืนพร้อมรอยยิ้มทันที “ประธานเหวินครับ…