บทที่ 419

แต่เธอคิดไม่ถึงเลยว่าคนที่ถูกด่ากลับเป็นเธอ

“ฉันก็คิดว่ามีเรื่องอะไรร้ายแรง! ฉันบอกกับเธอแล้วไม่ใช่หรือไงว่าช่วงนี้ไม่ต้องติดต่อฉันมา! เธอหูหนวกหรือยังไง? รีบไสหัวออกมาเลย! ฉันกำลังยุ่งอยู่!” อาเหวินพูดจบก็กดตัดสายทันที

“นาย…” ลั่วอวี่เฉิงกำโทรศัพท์ตัวสั่นเทาด้วยความโมโห

อาซินทนมองต่อไปไม่ไหวแล้ว ดังนั้นจึงถอนหายใจออกมา “ช่างเถอะ เฉิงเฉิง ออกไปได้แล้ว”

ถ้าเธอไม่ออกแล้วจะทำอะไรได้?

หรือว่าต้องรอให้ตำรวจมาไล่ออกไป?

“ฝากไว้ก่อนเถอะ! อาเหวินก็ด้วย!” ลั่วอวี่เฉิงถลึงตามองโจวเนี่ยนอี้ด้วยความเคียดแค้น “พวกนายจะต้องไม่มีใครได้ดี!”

ลั่วอวี่เฉิงเดินออกมาด้วยท่าทางมั่นใจ อาซินช่วยเธอถือกระเป๋าเดินทาง

โจวเนี่ยนอี้ล็อคประตูห้อง ด้านหลังของเธอยังมีพนักงานขนย้ายสองคนที่กำลังแบกกล่องสองใบสุดท้ายออกมา