บทที่ 426

ตอนนั้นเขาถึงได้รู้สึกตัวว่าโทรศัพท์มือถือของเขาหายไป

“โทรศัพท์ของนายหายไปไหนแล้วล่ะ? ตกอยู่ในรถหรือเปล่า? ไปดูก่อนสิ?” ลั่วอวี่เฉิงเหลือบสายตามองโน้ตบุ๊กที่เวินถิงเยี่ยนถือติดตัว แล้วพูดขึ้นอย่างร้อนใจ

เวินถิงเยี่ยนขมวดคิ้ว “ถ้าอย่างนั้นขอฉันไปดูก่อน”

เขาลุกขึ้นยืน ก่อนเดินออกไป แต่ตอนนั้นเขาก็หยิบโน้ตบุ๊กออกไปด้วย

ลั่วอวี่เฉิงมองโน้ตบุ๊กในมือของเขา พร้อมเบิกตากว้าง จะเอาโน้ตบุ๊กไปด้วยทำไม! แล้วเธอจะดูยังไงล่ะทีนี้? เธอคิดว่าพระเจ้าจะช่วยเธอเสียอีก!

แต่ตอนที่เวินถิงเยี่ยนเพิ่งเดินออกไป ขณะที่เขากำลังเดินอยู่ในโถงทางเดิน ทันใดนั้นประตูบานหนึ่งก็ถูกเปิดออก คนหนึ่งพุ่งตัวออกมาพร้อมปิดปากเขา ก่อนลากเข้าไปด้านในทันที จากนั้นประตูก็ถูกปิดลง

“คุณเวิน กรุณาให้ความร่วมมือด้วย ผมไม่ทำร้ายคุณหรอก…