บทที่ 428

เวินถิงเยี่ยนทำเป็นเหมือนไม่ได้ยิน เขาปลดล็อกโทรศัพท์ของตัวเอง จากนั้นก็เห็นว่าหน้าอีเมลที่มีเอกสารแนบกำลังถูกเปิดค้างอยู่

“อาเยี่ยน…ลูกของพวกเรา…ฉันเจ็บมาก…” ลั่วอวี่เฉิงแกล้งทำเป็นเจ็บท้อง เพื่อหวังว่าจะเบี่ยงเบนความสนใจที่เธอแอบดูโทรศัพท์ของเวินถิงเยี่ยนได้

แต่เวินถิงเยี่ยนยังคงนิ่งเฉย เขาเพียงแค่มองหน้าเธออย่างเย็นชา

ลั่วอวี่เฉิงใช้มือยันโต๊ะพยุงตัวลุกขึ้นยืน เธอพูดทั้งน้ำตาว่า “อาเยี่ยน ถ้าหากนายไม่สนใจลูกของพวกเราแบบนี้ ถ้าอย่างนั้นฉันไปโรงพยาบาลเองก็ได้…ฮือ…โอ๊ย เจ็บ…”

เธอใช้กลวิธีจับเพื่อปล่อย สุดท้ายเธอก็ยังร้องไห้ออกมาอีกสองเสียง

เวินถิงเยี่ยนนั่งลงเพื่อดูการแสดงของเธอ

เมื่อเธอแสดงเสร็จแล้วก็ยังไม่ยอมจากไปเสียที เธอรอให้เวินถิงเยี่ยนมาเกลี่ยกล่อมเธอ