บทที่ 441

คำถามที่ไม่มีคำตอบ…

อาซินสูดน้ำมูกเบา ๆ “โชคดีนะ…ที่ตอนอาเหวินให้ฉันเซ็นอนุมัติจ่ายเงินให้บริษัทรับเหมาพวกนั้นแทนนายฉันไม่ยอมเซ็นไม่อย่างนั้น...”

พอคิดถึงตรงนี้เขาก็รู้สึกแย่กว่าเก่า ยังคงถามคำถามเดิมซ้ำไปซ้ำมา “ทำไมล่ะ？ทำไม่ต้องตั้งบริษัทเปล่าพวกนั้นขึ้นมาเพื่อโกงเงินบริษัทด้วย！บริษัทนี่เป็นของพวกเราทุกคนไม่ใช่เหรอ？”

เวินถิงเยี่ยนถอนหายใจยาวเหยียด “นายกลับไปตั้งสติก่อนเถอะ รอให้ฉันจัดการเรื่องในบริษัทให้เข้าที่ก่อน”

อาซินจ้องเขานิ่ง ๆ เขารู้ดีว่าตอนนี้เวินถิงเยี่ยนกำลังแบกรับแรงกดดันมหาศาล จึงสูดน้ำมูกอีกครั้งก่อนจะพยักหน้า “ฉันก็จะกลับไปทำงานเหมือนกัน…อาเยี่ยน” พูดจบดวงตาก็แดงก่ำขึ้นมาอีกครั้ง

เดิมทีเวินถิงเยี่ยนตั้งใจจะปลอบเขา แต่เขากลับชิงพูดขึ้นมาเสียก่อน “ไม่ว่ายังไงนายก็ยังมีฉันนะ…