บทที่ 448

เจี่ยงซื่อฝาน：…เขาอยากยกช้อนส้อมมาจิ้มตาใครสักคน

“เอาเถอะ ถ้าอย่างนั้นพวกเรามาชิมอาหารขึ้นชื่อของที่นี่กัน” เจี่ยนจือพูดด้วยรอยยิ้ม

ต้องบอกเลยว่า บรรยากาศภายในบ้านของเจี่ยงซื่อฝานดูอบอุ่นและสบายเป็นอย่างมาก ส่วนอาหารที่เจี่ยงซื่อฝานทำนั้นก็เป็นอาหารที่ขึ้นชื่อของประเทศนี้ แต่ไม่ว่ายังไงมันก็ต้องมีรสชาติตามที่ควรจะเป็น ควรจะบอกว่าไม่ว่าใครทำก็คงมีรสชาติเหมือนกัน

ก็แค่ปลาทอดกับเฟรนฟรายมันจะมีรสชาติแบบไหนได้อีก?

“อร่อยหรือเปล่า?” เจี่ยงซื่อฝานรอคอยด้วยดวงตาเปล่งประกาย

เจี่ยนจือพยักหน้า “อร่อย อร่อยจริง ๆ นะ”

เจี่ยงซื่อฝานรู้สึกภาคภูมิใจขึ้นมา “ผมยังอบพายแอปเปิลมาด้วยนะ เดี๋ยวกินข้าวเสร็จแล้วค่อยไปนั่งกินในสวน”

เจี่ยนจือขมวดคิ้วเล็กน้อย “พาย? แอปเปิล?”

“ถูกต้อง!” เจี่ยงซื่อฝานกัดเฟรนฟรายชิ้นโต