บทที่ 451

เวินถิงเยี่ยนนิ่งค้าง ตลอดบทสนทนาเขายังไม่ได้พูดอะไรเลยสักคำ

ทนายเองก็ชะงักไป เดี๋ยวก่อน ไหนบอกว่าซ่งซินเป็นคนที่คุยง่ายกว่าไม่ใช่เหรอ?

อาซินยังพูดซ้ำเติมความเจ็บปวด “นี่คุณมีคุณสมบัติที่จะเป็นทนายหรือเปล่า? คุณไม่ได้อ่านคดีของเธอมาก่อนหน้านี้เลยหรอของเธอมาก่อนหน้านี้เลยหรอ? เธอเกือบจะวางยาพิษใส่ประธานเวินของพวกเราจนตายแล้วนะ คุณคิดว่าประธานเวินเป็นไอ้โง่ที่จะยอมค้ำประกันให้เธออีกเหรอ?”

คนบางคนที่ถูกว่าว่าเป็นไอ้โง่ “...”

ทนายดันแว่นขึ้น “แน่นอนว่าผมอ่านแล้ว แต่ลั่วอวี่เฉิงบอกว่าประธานเวินไม่ได้โทษเธอ เพราะเจตนาเดิมของเธอไม่ได้ตั้งใจทำร้ายประธานเวิน เธอบอกว่าเธอเป็นคนที่ประธานเวินรักมากที่สุด ไม่ว่าเธอจะทำอะไร ประธานเวินก็จะเห็นแก่มิตรภาพที่ผ่านมา และช่วยเธอเป็นครั้งสุดท้าย”