บทที่ 452

ไม่ว่าอย่างไรพวกเขาก็จะไม่ยอมออกเงินโดยเด็ดขาด

ทนายพูดขึ้นอย่างจนปัญญา “ผมไปหาพวกเขามาแล้ว แต่…”

“หื้ม?” โจวเนี่ยนอี้ไม่เข้าใจความหมายที่เขาจะสื่อ อาเหวินที่เชื่อใจพ่อแม่ถึงขนาดยอมโอนทรัพย์สินทั้งหมดไปให้พวกเขา

“พ่อแม่ของประธานเหวินไม่ต้องการจ้างทนายความ อีกทั้งตอนที่ผมไปหาพวกเขาเป็นครั้งที่สอง พวกเขาก็พาลูกชายคนเล็กกับลูกสะใภ้ไปเที่ยวกันแล้ว” ทนายความพูดอย่างนี้จนใจ

“หา?” โจวเนี่ยนอี้ได้ยินดังนั้นก็เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะขึ้นเสียงดังเป็นปฏิกิริยาตอบรับ “ยอดเยี่ยมไปเลย! ที่แท้เขาก็มีจุดจบแบบนี้! สมน้ำหน้า!”

“คุณผู้หญิงโจว?” ครั้งนี้เป็นตาของทนายความที่ไม่เข้าใจ

โจวเนี่ยนอี้ยิ้มจนหุบไม่ลง “ในเมื่อพ่อแม่ยังไม่สนใจเขา คุณเป็นอดีตภรรยาที่หย่ากับเขาไปแล้ว ทำไมต้องไปสนใจเขาด้วยล่ะ?