บทที่ 454

ชีวิตของเจี่ยนจือเรียบง่ายมาก ทุกอย่างเป็นระเบียบและมีความสุข

ส่วนใหญ่แล้วเธอก็จะไปเรียน ทำกายภาพบำบัด วันหยุดสุดสัปดาห์หลังทำกายภาพบำบัดเสร็จ เธอก็จะไปที่บ้านของคุณป้า

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ชั่วพริบตาเดียวก็มาถึงฤดูหนาว

กลางเดือนธันวาคมเป็นช่วงวันหยุดคริสต์มาส

เนื่องจากวันหยุดยาวสองสัปดาห์ เพื่อนร่วมชั้นส่วนใหญ่ของเธอก็ไม่ได้อยู่ในโรงเรียน แต่เนื่องจากเจี่ยนจือต้องไปทำกายภาพบำบัดทุกวัน ดังนั้นเธอจึงไม่ได้กลับไปที่บ้านของคุณป้า

วันแรกของวันหยุด เธอทำอาหารเช้าที่เรียบง่ายแต่ได้สุขภาพ หลังจากกินเสร็จแล้วเธอก็สวมเสื้อกันหนาวตัวหนาเดินทางไปที่คลินิก

ตอนที่เพิ่งมาถึง เธอก็ได้ยินเสียงภาษาจีนอันทุ้มต่ำที่หาได้ยากเรียกชื่อเธอว่า “สาวน้อยนักเต้น!”