บทที่ 455

โทรศัพท์ที่เธอวางไว้บนพรมก็มีแสงไฟกระพริบขึ้น

มีคนส่งข้อความเข้ามา

เธอหยิบมันขึ้นมาดูแล้วพบว่า เป็นข้อความจากเจี่ยงซื่อฝานที่อยู่ข้างบ้าน

【ออกมาดูตุ๊กตาหิมะสิ! 】

ตุ๊กตาหิมะ?

เธอสวมเสื้อโค้ทแล้วเปิดประตูออกไป

ลมหนาวปะทะเข้าใบหน้า เพียงแค่ช่วงบ่ายวันเดียว ด้านนอกก็มีหิมะครอบคลุมหนาครึ่งฟุตแล้ว

ภายในสวนข้างบ้านของเจี่ยงซื่อฝานมีตุ๊กตาหิมะหน้าตาอัปลักษณ์ตัวหนึ่งยืนอยู่ เจี่ยงซื่อฝานก็กำลังยืนอยู่ด้านข้างของตุ๊กตาหิมะตัวนั้นพร้อมโบกมือให้เธออย่างแรง เขายิ้มกว้างจนปากจนถึงใบหู

เจี่ยนจือเดินเข้าไปหา จากนั้นถึงพบว่า ในปากของตุ๊กตาหิมะตัวนั้นมีดอกกุหลาบปักอยู่

“มันมีชื่อว่าเสี่ยวเสวี่ย (หิมะน้อย)” เจี่ยงซื่อฝานพูด

เจี่ยนจือยิ้ม “ชื่อโหลจังเลย”