บทที่ 458

เจี่ยนจือไม่ได้สนใจเขา แต่กลับบอกให้เจี่ยงซื่อฝานรีบออกรถ ตอนนั้นรถก็ขับออกไป ล้อรถบดหิมะจนเศษหิมะกระเด็นออกมา

เวินถิงเยี่ยนยืนอยู่ในกองหิมะ เมื่อเห็นว่ามีเศษหิมะขนาดใหญ่โดนเสื้อตัวเอง เขายังไม่มีความคิดที่จะเช็ดออกด้วยซ้ำ เขาเพียงแค่เงยหน้ามองตามรถคันนั้นที่ขับออกไป ภายในสมองมีเสียงสะท้อนดังก้อง “พวกเขาคบกันแล้ว พวกเขาคบกันแล้วจริงๆ พวกเขาเดินออกมาจากบ้านหลังเดียวกัน พวกเขาอยู่ด้วยกันอย่างนั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นเธอกับเขา…”

ความปวดร้าวปะทุขึ้นภายในใจของเขาอย่างรุนแรง เขาเคยเป็นสามีของเธอมาตั้งห้าปี แต่เขาไม่เคยได้แตะต้องตัวเธอด้วยซ้ำ…

เจี่ยงซื่อฝานขับรถตรงไปที่คลินิก หลังจากมาถึงที่หมาย ใบหน้าของเขายังคงตึงเครียด จากนั้นก็มีท่าทางกล้า ๆ กลัว ๆ เหมือนว่าตัวเองทำความผิด เขาหันมาพูดกับเจี่ยนจือว่า…