บทที่ 476

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากเทศกาลตรุษจีนผ่านไปได้ไม่นาน เจี่ยงซื่อฝานก็ได้รับจดหมายตอบกลับจากทางมหาลัย และเขาต้องการเรียนปริญญาโทตามเจี่ยนจือให้ทัน

แต่ที่น่าตกใจก็คือ การเรียนปริญญาโทใช้เวลาหนึ่งปี ดังนั้นเทอมนี้เจี่ยนจือก็จะเรียนจบแล้ว

เจี่ยงซื่อฝานรู้สึกกังวลใจมาก

เย็นวันนั้น เขาจึงตั้งใจเตรียมทำอาหารจีนโดยเฉพาะ เขาลังเลอยู่นานก่อนจะพูดออกมา

เจี่ยนจือก็มองออก เดิมทีเขารู้สึกดีใจมากที่ได้รับจดหมายตอบกลับ ดังนั้นคืนนี้ควรจะฉลองให้กับเขา แต่เขากลับทำตัวประหม่า อีกทั้งยังจัดงานอย่างเป็นทางการ นอกจากนี้ยังให้เงินเจี่ยงอวี๋ฝานที่เป็นน้องสาวให้ไปกินข้าวนอกบ้านกับเพื่อน ๆ

เจี่ยนจือนั่งลงแล้วเอามือเท้าคาง ก่อนพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เจี่ยงซื่อฝาน วันดีแบบนี้ ทำไมนายถึงทำหน้าเศร้าล่ะ?