บทที่ 482

เย็นวันนั้น ตอนที่กลับไปถึงบ้าน ภายในสมองของเธอยังคิดแต่เรื่องของการแสดง ทีมเต้นได้บันทึกการแสดงเอาไว้ทั้งหมดแล้ว เธอดูมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อมองหาข้อบกพร่องจะได้ปรับปรุงให้สมบูรณ์แบบยิ่งกว่าเดิม

หลังจากเธอจัดระเบียบและจดบันทึกทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอก็พบว่าเจี่ยงซื่อฝานเดินออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เขาไม่ได้บอกเธอเลยสักคำ

เธอนึกถึงตอนที่เขาฉีกการ์ดใบนั้นแล้วทิ้งลงถังขยะตอนการแสดงจบ

ตอนนั้นเธอก็ถอนหายใจออกมา แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมส่งข้อความ แต่เจี่ยงอวี๋ฝานก็เป็นฝ่ายส่งข้อความมาก่อน “พี่คะ พวกพี่ทะเลาะกันเหรอ?”

เจี่ยนจือ “เปล่านี่นา ทำไมล่ะ?”

เธอเองก็รู้สึกสับสนเช่นเดียวกัน

เจี่ยงอวี๋ฝาน “พี่ชายกลับมาถึงบ้านก็ไม่พูดอะไรสักคำ จากนั้นก็ขังตัวเองอยู่แต่ในห้อง”