บทที่ 486

“เฮ้ โทษที ฉันมาสาย” ประตูถูกผลักออกมา ในตอนนั้นมีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา และตามมาด้วยผู้ชายอีกคน

ชายคนที่อยู่ด้านหลังคือเวินถิงเยี่ยน

สายตาของเจี่ยนจือประสานเข้ากับเวินถิงเยี่ยน

หร่านเฉินที่นั่งอยู่ด้านข้างก็นิ่งค้างไป ก่อนจะดึงแขนเสื้อเจี่ยนจือแล้วพูดเสียงเบา “ฉันไม่รู้ว่าเขาจะมา”

ผู้ชายที่เดินมาพร้อมกับเวินถิงเยี่ยนก็หัวเราะเสียงดังลั่น “เวินถิงเยี่ยนกลับมาแล้ว ฉันก็เลยเรียกเขามาด้วย”

เวินถิงเยี่ยนยืนอยู่หน้าประตูด้วยท่าทางกระดากอาย “ฉันคิดว่า…เธอยังอยู่อังกฤษ”

เขาไม่ได้ระบุว่า “เธอ” นั่นหมายถึงใคร แต่ทุกคนรู้ว่าเขากำลังพูดถึงเจี่ยนจือ

แล้วเจี่ยนจือจะพูดอะไรได้อีกล่ะ?

ถ้าเธอรู้ว่าเวินถิงเยี่ยนจะมา ไม่ว่าอย่างไรเธอก็จะไม่มา แต่เธอคิดว่าเขาอยู่ที่อังกฤษ…