บทที่ 488

“เวินถิงเยี่ยน นายนี่มีความรู้กว้างขวางจริง ๆ !” พวกเขาอยู่อังกฤษเหมือนกัน แต่ทำไมเธอถึงไม่รู้ว่าละครสั้นที่มีผู้ชายธงแดงคืออะไร?

สีหน้าของเวินถิงเยี่ยนแข็งทื่อ “บริษัททำละครสั้นเหล่านั้นส่งละครบางส่วนออกต่างประเทศแล้ว แอนนาที่กำลังเรียนภาษาจีนก็ดูอยู่”

เจี่ยนจือพยักหน้า

“เจี่ยงซื่อฝานดีกับเธอหรือเปล่า?” จู่ๆ เวินถิงเยี่ยนก็ถามขึ้น

เจี่ยนจือพิจารณาอย่างละเอียด “ดี ดีมาก”

“ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้ว” เขาพูดเสียงเรียบ

จากนั้นทั้งสองคนก็เงียบเสียงไป

การจราจรตรงหน้าติดขัด เสียงบีบแตรดังขึ้นไม่ขาดสาย แต่รอบข้างกลับเงียบสงัดอย่างน่าประหลาด เหมือนถูกตัดขาดจากโลกภายนอก

เจี่ยนจือมองโทรศัพท์ เหลือเวลาอีกสี่นาทีกว่ารถจะมาถึง ตอนนั้นเธอก็นั่งรอนิ่ง ๆ ไม่ขยับ

รถติดเกินไปแล้ว