บทที่ 498

หลังขึ้นฝั่งและผ่านด่านท่าเรือ

คิดไม่ถึงเลยว่าของที่เวินถิงเยี่ยนสั่งให้วางไว้ในอาคารจะเป็นผ้าห่มผืนใหม่เอี่ยมกับรองเท้าคู่ใหม่

เขาหยิบรองเท้าคู่ที่ว่าออกมาให้เธอสวม ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์จนถึงตอนนี้เธอเดินเท้าเปล่ามาตลอด จะไม่หนาวได้อย่างไรล่ะ？

เจี่ยนจือไม่ได้ปฏิเสธน้ำใจของเขา แม้เธอตั้งใจจะขีดเส้นแบ่งกับผู้ชายคนนี้แต่ก็ไม่จำเป็นต้องฝืนลำบากตัวเอง เดี๋ยวค่อยโอนค่ารองเท้าคืนให้เขาก็พอ ว่าแต่ผ้าห่มนั่นเขาซื้อมาทำอะไรล่ะ？

เจี่ยนจือไม่เข้าใจและไม่คิดจะทำความเข้าใจ เธอเดินตรงออกจากตัวอาคารทันที

เวินถิงเยี่ยนเรียกรถมารอไว้ก่อนแล้ว

“ขึ้นรถสิ” เขาเปิดประตูรถให้เธอ “ขึ้นรถแล้วก็นอนพักเอาแรงสักหน่อยเถอะ สภาพอากาศแบบนี้ในรถต้องเปิดแอร์แน่ ๆ เธอเพิ่งดื่มเหล้ามาแถมยังเหงื่อออกอีก…