บทที่ 505

เจี่ยงซื่อฝานหลุดหัวเราะเบา ๆ “ทำไมผมชอบฟังคำพูดแพรวพราวพวกนี้จังนะ？” หลังได้ดื่มซุปถึงได้รู้ว่าซุปนี่หวานอย่างที่เธอว่าจริง ๆ！

ในวินาทีนั้น เจี่ยนจือรู้สึกพอใจอย่างมาก

คำพูดแพรวพราวพวกนั้นจะน่าฟังก็ต่อเมื่อมีความรัก หากไม่รักต่อให้คำพูดหวานหยดย้อยเพียงไหน ก็มีแต่จะทำให้คนอยากหนีเท่านั้นแหละมั้ง？

ร่างบางที่เอนกายพิงเก้าอี้เริ่มดื่มซุปอย่างสบายอารมณ์ ส่วนเขาก็เริ่มจัดของในห้องเธอให้เข้าที่เข้าทาง หลังกลับประเทศมาเธอสั่งของมาหลายชิ้นเลย ถึงจะแกะกล่องแล้วแต่ยังคงวางระเกะระกะอยู่เต็มห้อง

เขาจัดของพวกนั้นเข้าที่ให้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

ชิ้นไหนควรเก็บเข้าชั้นก็เก็บเข้าชั้น

ชิ้นไหนควรใส่ลิ้นชักก็จัดใส่ลิ้นชัก

จนกระทั่งเขาเจอกล่องไม้ใบเล็กที่ถูกทำขึ้นอย่างประณีตวางอยู่ในลิ้นชักของเธอ