บทที่ 515

แต่เวินถิงเยี่ยนกลับยังคงใจเย็นเหมือนเดิม “ ถ้าไม่มีธุระฉันก็ไม่มาหาเธอหรอก”

เขาว่าพลางยื่นถุงกันฝุ่นให้เธอ “ กระเป๋าเธอหาเจอแล้ว ของข้างในยังอยู่เหมือนเดิม โทรศัพท์ก็ด้วย ส่วนจะขาดอะไรไปหรือเปล่า อันนี้ฉันก็ไม่รู้ เธอลองเช็คดูเองแล้วกัน”

เจี่ยนจือรับกระเป๋ามาจากเขา ลองเปิดดูคร่าว ๆ แล้วเหมือนว่าของทุกอย่างจะยังอยู่ครบ

“ฉันไม่มีช่องทางการติดต่อเธอ แถมตอนกลางวันที่ร้านก็ยุ่งเลยมาหาได้แค่ตอนกลางคืน” เขาอธิบายเหตุผลที่ต้องมาหาเธอในเวลานี้ด้วยน้ำเสียงจนปัญญา “อีกอย่างเขาอยู่กับเธอตลอดเวลา ถ้าฉันมาหาเขาก็คงไม่พอใจ”

“นายก็มีเบอร์พี่ชายฉันไม่ใช่เหรอ？ทำไมต้องเป็นฉันด้วย？”

ใบหน้าของเวินถิงเยี่ยนฉายแววจนปัญญากว่าเก่า “ฉันมีแค่เบอร์ที่เขาใช้ในประเทศ ส่วนเบอร์ต่างประเทศไม่รู้…