บทที่ 517

เธอเคยเชื่อว่าตราบใดที่ยังมีความรัก ก็สามารถยอมถอยเพื่ออีกฝ่าย ปรับความเข้าใจกันและก็จะผ่านพ้นเรื่องบาดหมางเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ไม่ใช่ปัญหาเรื่องหลักการไปด้วยได้ แต่ว่าตอนนี้เธอไม่แน่ใจแล้ว

หลังกลับถึงบ้าน เธอหยิบอะไรกินรองท้องสองสามคำ ล้างหน้าแปรงฟันพอให้รู้สึกสดชื่นแล้วเข้านอนทันที

เธอต้องการเวลาคิดทบทวนสักพัก ต้องการสงบสติอารมณ์ อย่างน้อยสำหรับคืนนี้…เธอยังหาคำตอบให้กับเรื่องนี้ไม่ได้

เช้าวันรุ่งขึ้น เจี่ยงซื่อฝานก็มาหาเธอ พร้อมหิ้วอาหารเช้ามาด้วย

“ฉันกินไปแล้ว” เจี่ยนจือเพิ่งกินซีเรียลใส่นมกับขนมปังก้อนเล็ก ๆ รองท้องไป

“ยังโกรธผมอยู่เหรอ？” เจี่ยงซื่อฝานก้าวเข้ามารวบตัวเธอไว้ในอ้อมแขน “พวกเราอย่าทะเลาะกันข้ามคืนสิครับ มีปัญหาอะไรก็รีบเคลียร์กันให้เข้าใจ”

เจี่ยนจือพยายามข่มอารมณ์ในใจแล้วพยักหน้ารับ…