บทที่ 519

โครม! เพล้ง…

เสียงอึกทึกดังขึ้นต่อเนื่อง จนคำพูดของเขาเป็นอันต้องหยุดชะงักลง

เจี่ยงซื่อฝานหวดขาเตะกวาดของตกแต่งภายในร้านจนร่วงกระจายเกลื่อนพื้น

“คนอย่างฉันไม่ต้องให้นายมาสอน！พรุ่งนี้นายไสหัวไปจากที่นี่ซะ！” เจี่ยงซื่อฝานทิ้งคำพูดไว้เพียงเท่านั้นแล้วเดินจากไป

บนพื้นเต็มไปด้วยเศษข้าวของที่กระจัดกระจาย จนสภาพดูไม่ได้

แอนนาเดินเข้ามาหาเขาพลางเอ่ยถามเสียงเบา “พวกเราไม่เปิดร้านต่อแล้วเหรอ？”

“อืม” เวินถิงเยี่ยนย่อตัวลงเก็บกวาดข้าวของที่ตกอยู่บนพื้น “ปิดร้านเถอะ”

แอนนารู้สึกเศร้าอยู่ไม่น้อย เธอก้มลงช่วยเขาเก็บของ “แต่ว่า…”

แต่ว่า สุดท้ายเธอก็กลืนคำพูดทั้งหมดลงคอไป

วันนั้น บ้านคุกกี้ได้ติดป้ายประกาศแจกฟรีไว้หน้าร้าน พอเพื่อนบ้านและลูกค้าประจำรู้ข่าวต่างก็บอกต่อกันปากต่อปาก จนขนมทุกอย่างในร้านถูกแบ่งไปจนหมด