บทที่ 521

แต่เจี่ยงซื่อฝานกลับกระวนกระวายใจ รีบคว้าแขนเธอไว้ “โอ๊ย รีบไปกันเถอะครับ เรามาที่นี่ทุกวันอยู่แล้ว ไม่ต้องไปบอกลาหรอก”

เจี่ยนจือรู้สึกว่าวันนี้ผู้ชายตรงหน้าทำตัวแปลกไปมาก “จะไม่ไปบอกลาก่อนได้ยังไงล่ะ？มันเสียมารยาทนะ” เขาเป็นถึงคุณชายตระกูลใหญ่ แบบนี้มันไม่เหมือนเขาตามปกติเลยนะ？ปกติเขาเป็นคนมีมารยาทจะตาย

ในขณะเดียวกัน บรรดาพยาบาลก็ยังจับกลุ่มคุยกันต่อ “พระเจ้า ใครกันที่ทำแบบนั้น？เจ้าของร้านไม่แจ้งตำรวจเหรอ？”

“ไม่ได้แจ้ง” พยาบาลกะดึกเล่าต่อ “คุณยายเล่าว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ชายวัยรุ่นคนหนึ่ง หน้าตาคุ้น ๆ เหมือนเคยเห็นแถวนี้แหละ ผู้ชายคนนั้นโหดมาก พอทำลายข้าวของในร้านเสร็จก็หันหลังเดินออกไปเลย แล้วหลังจากนั้นทางร้านก็ติดป้ายแจกขนมฟรี”

เมื่อได้ฟังถึงตรงนี้ เจี่ยนจือก็เริ่มเข้าใจอะไรบางอย่าง…