บทที่ 526

อัลเลนเองก็ลงจากรถตามไปด้วย

คราวนี้เจี่ยนจือถึงได้จับประตูรถไว้แล้วพยุงตัวเองลงมา

“เวินถิงเยี่ยน……” เธอค่อย ๆ ตั้งสติได้อีกครั้ง “ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่？”

เวินถิงเยี่ยนคลี่ยิ้มบาง ไม่มีท่าทีว่าจะยอมตอบคำถามของเธอ

“บอกมาสิ！” เจี่ยนจือตวาดใส่เขา

ตอนนี้จมูกของเขายังมีสำลีอุดอยู่ ใบหน้าบวมช้ำไปหมด หมดสภาพจนแทบดูไม่ได้

พอถูกเธอตวาดใส่ ใบหน้าของเขาก็ฉายแววจำใจออกมา “ฉันแค่ไม่ค่อยวางใจ ฉันเคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอ？ว่าตอนนี้ลั่วอวี่เฉิงอยู่ที่ยุโรป ไม่ว่ายังไงเรื่องวุ่นวายทั้งหมดนี่ก็มีต้นเหตุมาจากฉัน ฉันกลัวว่าเธอจะตกอยู่ในอันตราย แล้วฉันเห็นว่าช่วงนี้เจี่ยงซื่อฝานไม่ได้มารับเธอ ก็เลย……”

เพราะแบบนั้น ในช่วงกลางคืนที่เธอซ้อมเต้นรำ เขาจึงคอยสอดส่องวนเวียนอยู่รอบ ๆ มหาวิทยาลัย

คิดไม่ถึงเลยว่าจะเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ