บทที่ 531

ด้านหลังเวทีเหลือเพียงเจี่ยงซื่อฝานกับเจี่ยนจือที่กำลังถอดเครื่องประดับศีรษะและเคลียร์หน้าของตัวเองอยู่

เจี่ยนจือกำลังคิดอยู่เลยว่าจะเปิดปากคุยอะไรกับเขาดี แต่ตอนนั้นเองเจี่ยงซื่อฝานก็เป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนาก่อน

เขาหยุดยืนอยู่ด้านหลังเธอ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าหมอง “พี่ไม่รักผมเลย”

มือที่กำลังถอดต่างหูของเจี่ยนจือชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะถอดต่างหูต่อ

“ผมหายไป แต่พี่กลับไม่สนใจเลยสักนิด” เขายังคงพูดกับแผ่นหลังของเธอ

เจี่ยนจือถอดต่างหูออกวางลงบนโต๊ะ แล้วหันกลับไปเผชิญหน้ากับเขา “ฉันไม่สนใจนาย？ลองดูโทรศัพท์ตัวเองหน่อยไหมว่ามีสายที่ไม่ได้รับจากฉันกี่สาย？”

เจี่ยงซื่อฝานก้มหน้าลง “พี่แค่อยากให้ผมกลับมาเต้น”

“เจี่ยงซื่อฝาน เลิกทำตัวเป็นเด็กกันสักทีได้ไหม？” เธอพูดกับเขาอย่างจริงจัง…