บทที่ 538

เจี่ยนจือดิ้นรนสุดแรง แต่กลับถูกเจี่ยงซื่อฝานกดเอาไว้แน่น

ดวงตาคู่นั้นของเขาจ้องลงมาจากเบื้องบนราวกับมีประกายที่พร้อมจะทำลายทุกสิ่ง เขาเอาแต่ซักถามเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า “ผมทุ่มเทให้พี่ไปตั้งมากมาย พี่มีอะไรมาคืนผมบ้างล่ะ? พี่ใช้ผมเสร็จแล้วก็ถีบหัวส่งแบบนี้ได้ยังไง?”

“ถ้าไม่มีผม พี่จะมีวันนี้เหรอ? พี่ตอบมาสิ”

“ใครเป็นคนพาพี่ออกมาจากช่วงเวลาอันมืดมน? ใครเป็นคนช่วยให้พี่กลับขึ้นเวทีได้อีกครั้ง? ใครเป็นคนทิ้งทรัพย์สินนับร้อยล้านของครอบครัวไว้ข้างหลัง แล้วตามพี่มาอยู่ในที่กันดารแบบนี้เพื่อเป็นพระเอกของพี่?”

“ตอนนี้พี่เจอพระเอกที่เด็กกว่าแล้ว ก็เลยไม่เอาผมแล้วใช่ไหม?”

“ที่รัก พี่ใจร้ายกับผมแบบนี้ได้ยังไง?”

เจี่ยนจือส่ายหน้าสุดแรง