บทที่ 540

“เจี่ยนจือ ฟังพี่ให้ดีนะ” เจี่ยนหลานลูบหลังเธอ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ข้อแรก ความรู้สึกไม่ใช่การซื้อขาย ไม่มีคำว่า ‘ชดใช้ความรู้สึก’ มาตั้งแต่แรก ข้อสอง สิ่งที่เขาเรียกว่า ‘การทุ่มเท’ ถ้าจุดประสงค์คือเพื่อผูกมัดเธอ ควบคุมเธอ นั่นก็ไม่เรียกว่าการทุ่มเท แต่มันเรียกว่าการลงทุน เรียกว่าการแลกเปลี่ยน แต่ความรักไม่มีวันเป็นการแลกเปลี่ยนเด็ดขาด”

เจี่ยนจือซบอยู่บนไหล่พี่ชาย น้ำตายังคงไหลไม่หยุด แต่ถ้อยคำที่ชัดเจนของพี่ชายก็ค่อย ๆ ช่วยคลี่คลายความสับสนยุ่งเหยิงในใจเธอได้บ้าง

“ข้อสาม และเป็นข้อที่สำคัญที่สุด” น้ำเสียงของเจี่ยนหลานอ่อนลงเล็กน้อย เต็มไปด้วยความสงสารจับใจ “จือจือ ยังจำได้ไหมว่าพี่เคยพูดอะไรกับเธอ? พี่แค่อยากให้เธอมีความสุข แต่ลองถามตัวเองดู ตอนนี้เธอมีความสุขไหม?