บทที่ 542

“ผมเข้าใจ ผมจะไม่ตามจีบจือจือให้กลับมาอีกเด็ดขาด ไม่มีวัน ผมรู้ว่าผมไม่มีทางกลับไปอยู่เคียงข้างเธอได้อีกแล้ว” เวินถิงเยี่ยนตอบสนองอย่างรวดเร็ว รีบรับปากก่อนที่เจี่ยนหลานจะทันได้พูดออกมา

“ถือว่าคุณยังเข้าใจ มาสิ” ในที่สุดเจี่ยนหลานก็ยอมให้เวินถิงเยี่ยนเข้ามาในบ้านหลังนี้

ตอนที่คนขับรถของเจี่ยนหลานไปรับเวินถิงเยี่ยนมาถึงบ้านตระกูลเจี่ยน และได้เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลของคุณย่า ในวินาทีนั้นหัวใจของเขาก็เจ็บแปลบขึ้นมาอย่างรุนแรง

คุณย่าที่ครั้งหนึ่งเคยรักและเอ็นดูเขามากที่สุด เขาไม่ได้เจอท่านมานานมากแล้ว เขาเคยตั้งใจว่าจะดูแลและกตัญญูต่อคุณย่าให้ดี...

“คุณย่า ผมมาเยี่ยมจือจือครับ” เขาย่อตัวลงตรงหน้าคุณย่าทั้งขอบตาแดงก่ำ

คุณย่ารู้จุดประสงค์ที่เขามาจากเจี่ยนหลานแล้ว…