บทที่ 546

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงหลายวันที่ผ่านมาเหมือนเป็นความฝันที่ทุกคนร่วมกันถักทอขึ้นมาเพื่อเธอ ในความฝันอันแสนงดงามนี้ เธอเหมือนต้นไม้ที่กำลังป่วย ได้กลับมาอาบแสงแดดและสายฝน ก่อนจะผลิดอกออกมาอีกครั้ง

คำว่า ทุกคน นี้ ย่อมรวมถึงเวินถิงเยี่ยนด้วย

ถึงขั้นที่เป็นไปได้ว่าเวินถิงเยี่ยนนี่แหละคือคนวางแผนหลัก

เธอไม่ได้เดินต่อไปข้างหน้า แต่เลือกเดินอ้อมไปอีกทาง

พอคุณย่าตื่นขึ้นมาแล้วไม่เห็นเจี่ยนจือนอนอยู่ในห้อง ก็ตกใจจนแทบช็อก รีบออกไปตามหาเธอทันที

ทุกคนต่างคิดว่าเจี่ยนจือกับคุณย่ายังนอนอยู่ พอได้ยินว่าเธอหายไปก็พากันลนลาน วิ่งตามหากันทั่วฟาร์ม สุดท้ายถึงได้เห็นเธอกำลังนั่งยอง ๆ มองดูลูกวัวตัวน้อยอยู่ในโซนทำคลอดร่วมกับคุณลุงที่ช่วยทำคลอดวัว

แสงอาทิตย์ยามเช้าที่เพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้าสาดลงบนฟาร์ม…