บทที่ 551

แน่นอนว่าเจี่ยนจือย่อมไม่คาดหวังอะไรจากความสัมพันธ์ครั้งนี้อีกแล้ว การเลิกราเป็นสิ่งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เพียงลึก ๆ ในใจ เธอก็ยังคงรู้สึกเจ็บปวดอยู่ เพราะครั้งหนึ่งเธอเองก็เคยทุ่มเทให้เจี่ยงซื่อฝานด้วยความจริงใจ เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ภาพถ้วยชามที่วางอยู่ตรงหน้าก็ค่อย ๆ พร่ามัวจนมองไม่ชัด “ถ้าอย่างนั้น ขอให้คุณอาคุณน้า แล้วก็เจี่ยงซื่อฝานเดินทางโดยสวัสดิภาพนะคะ”

ไม่มีคำพูดรั้งให้เขาอยู่ต่อเลยสักคำ......

เจี่ยงซื่อฝานจ้องมองไปที่เธอ ในที่สุดดวงตาก็เอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตา

คุณป้าและพี่ชายของเจี่ยนจือต่างก็เก่งเรื่องการเข้าสังคมอยู่แล้ว หลังจากพูดคุยเรื่องสำคัญเสร็จ บทสนทนาที่เหลือก็มีเพียงพวกผู้ใหญ่ที่ผลัดกันชวนคุยเรื่องสัพเพเหระและเปลี่ยนหัวข้อไปเรื่อย ๆ