บทที่ 18 แต่งงานกับผม เข้ามาสัมผัสวงจรชีวิตของผม

สือมูเฉินยิ้มก่อนจะจ้องมองเธอ ราวกับว่าเขาสามารถคาดเดาทุกอย่างเอาไว้อยู่ภายในหัวใจแล้ว "แน่นอนว่าย่อมต้องรู้อยู่แล้ว"

หลานเสี่ยวถางเห็นท่าทางเรียบเฉยของสือมูเฉิน ทันใดนั้นเอง ก็รู้สึกว่าใบหน้าแดงเป็นชั้นและเห่อร้อนสลับกันทันที

เขามั่นใจมากขนาดนั้นเลยหรือว่าเธอจะต้องตอบตกลง?หรือจะบอกว่า เรื่องใหญ่มากขนาดนี้ เธอตอบรับไปแล้ว เขาก็ไม่มีท่าทีตื่นเต้นอะไรเลยงั้นหรือ?

"เลิกตะลึงได้แล้วครับ" สือมูเฉินโยกศีรษะของหลานเสี่ยวถางไปมา "คุณมักจะเป็นแบบนี้เสมอ ผมชักจะสงสัยขึ้นมาเสียแล้วสิว่าไอคิวของภรรยาในอนาคตของผมจะส่งผลกระทบต่อรุ่นต่อไปหรือเปล่าน่ะ......"

"คุณ——" หลานเสี่ยวถางรู้สึกเพียงแค่ว่าใบหน้าและแก้มเห่อร้อนไปหมด เธอคิด ถ้าหากว่าตอนนี้มีกระจกสักบานหนึ่ง ใบหน้าของเธอคงต้องเหมือนปูนึ่งอย่างแน่นอน

หญิงสาวคนนั้นเห็นทั้งสองคนคุยกับกะหนุงกะหนิงไปมา ดวงตาของเธอก็อดไม่ได้ที่จะขึ้นสีแดงก่ำ ก่อนจะทิ้งท้ายประโยคว่า "ฉันไปออกกำลังกายก่อนนะคะ" หลังจากนั้น ก็สะบัดศีรษะแล้ววิ่งจากไปเรียบร้อยแล้ว

หลานเสี่ยวถางมองสือมูเฉิน เขาแทบจะไม่รับรู้เลยว่าคนที่แอบชอบเขาโกรธเข้าให้แล้ว อีกทั้งยังเริ่มสอนเธอให้ออกกำลังกายตามอย่างจริงจังขึ้นด้วย

ถึงแม้ว่าหลังจากแต่งงานกับสือเพ่ยหลินแล้ว หลานเสี่ยวถางก็มักจะทำงานบ้านอยู่เสมอ แต่ทว่า ไม่เคยที่จะได้ออกกำลังกายอย่างหนักแบบนี้มาก่อนเลยจริง ๆ ดังนั้นแล้ว หลังจากที่วิ่งมากว่ายี่สิบนาทีแล้วนั้น เธอเหนื่อยจนหอบ แต่ทว่าสือมูเฉินที่อยู่ทางด้านข้างของเธอกลับสบาย ๆ และไม่มีแม้กระทั่งเหงื่อที่ไหลออกมา

ใบหน้าของหลานเสี่ยวถางเด็กขึ้นเล็กน้อย จนสุดท้ายแล้วก็อดทนออกกำลังกายจนเสร็จ

หลังจากที่กลับบ้านมาแล้ว ทั้งสองคนแยกกันไปอาบน้ำในห้องน้ำคนละห้อง สือมูเฉินสวมชุดลำลองสบาย ๆ ออกมาก่อนจะเอ่ยขึ้นมาว่า "เสี่ยงถางครับ ว่าที่สามีของคุณกำลังรออาหารเช้าจากคุณอยู่นะ!"

การเต้นของหัวใจของหลานเสี่ยวถางเป็นเพราะว่าคำเรียกนั้นจึงทำให้หายใจติดขัดเล็กน้อย เธอตอบกลับไปอย่างเชื่องช้าว่า "อาหารเช้า......"

"ครั้งก่อนคุณติดหนี้ผมจะครบสี่พันอยู่แล้วนะครับ เป็นหนี้ที่ต้องชำระก่อนแต่งนะ" สือมูเฉินเอ่ยพูดไป ก่อนจะเข้าไปใกล้หลานเสี่ยวถาง "แต่ทว่า ถ้าหากอยากที่จะลดหนี้ล่ะก็ ผมจะให้ทางเลือกหนึ่งกับคุณครับ"

"อะไรคะ?" หลานเสี่ยงถางเอ่ยถามขึ้นในทันที

"จูบผมครั้งหนึ่ง หนึ่งพันครับ" สือมูเฉินเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางทีเล่นทีจริง

ใบหน้าของหลานเสี่ยวถางแดงเถือกขึ้นมาในทันที เธอกุลีกุจอหมุนตัว "ฉันจะไปทำอาหารค่ะ!"

เธอเดินไปถึงห้องครัวแล้ว ก็ยังคงได้ยินเสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของสือมูเฉินอยู่เลย

หากจะให้เธอเอ่ยถึงอาหารเช้าแล้วละก็ถือว่ามีชั่วโมงบินสูงอยู่เลยทีเดียว หลานเสี่ยวถางปิ้งขนมปังต้นหอมสองแผ่น หลังจากนั้นก็ทำไข่ดาวอีกสองใบ อีกทั้งยังต้มโจ๊กผักอีกถ้วยหนึ่งด้วย

บนโต๊ะอาหาร สือมูเฉินรับประทานอาหารไปพลางก่อนจะเอ่ยพูดขึ้นมาไปพลางว่า "ประเดี๋ยวไปเปลี่ยนชุดเสียนะครับ พวกเราจะไปจดทะเบียนสมรสกัน"

หลานเสี่ยวถางพลันชะงักนิ่งไปครู่หนึ่ง "เร็วขนาดนี้เลยหรือคะ?"

เธอตอบตกลงไปแล้ว แต่ทว่ากลับยังไม่รู้เลยว่าความหมายของเขาคือไปเดี๋ยวนี้เลย

"เร็วหรือครับ?" สือมูเฉินขมวดคิ้ว "คิดอยากเปลี่ยนใจหรือ?"

พูดไป จู่ ๆ เขาก็ขยับเข้าไปใกล้เธออย่างรวดเร็ว ก่อนจะตามมาด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วย "ความโหดร้าย" เป็นอย่างมากว่า "เสี่ยวถางครับ คุณต้องคิดไตร่ตรองให้เป็นอย่างดีเสียแล้วล่ะ อย่าคิดว่าหนีจากสือเพ่ยหลินมาแล้วเส้นทางจะราบเรียบนะครับ ไม่แน่ว่า ผมอาจจะน่ากลัวกว่าเขาก็ได้นะครับ?"