บทที่10 เหตุผลของการหย่า

กลับมาที่ห้องหลานเสี่ยวถางยังคงดูเหมือนอยู่ในหมอก เธอมองไม่เห็นหนทาง

จะพูดไปแล้ว เธอกับสือมูเฉินได้เจอกันก่อนที่จะเจอสือเพ่ยหลิน

อีกอย่าง การแต่งงานระหว่างตระกูลหลานและตระกูลสือ เป็นสัญญามิตรภาพระหว่างย่าของตระกูลหลานกับปู่ตระกูลสือ

ตอนนั้น สือมูเฉินได้แต่งงานกับหลานเล่อซินลูกสาวคนโตของตระกูลหลาน โดยทางผู้ใหญ่เป็นคนหมั้นหมายให้ ดังนั้นสือมูเฉินและตระกูลหลานจึงติดต่อกันมาโดยตลอด

แต่ตอนนี้คุณย่าตระกูลหลานยังอยู่ แต่คุณปู่ตระกูลสือได้ล่วงลับไปแล้วหลังจากสือมูเฉินเกิดได้ไม่กี่ปี

แม้คุณปู่จะจากไป ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลง

แต่ก่อนวันหมั้นของสือมูเฉินกับหลานเล่อซิน หลานเล่อซินก็หายตัวไป หลานเสี่ยวถางเคยได้ยินเพื่อนบ้านหลายคนพูดว่า ดูเหมือนว่ามูเฉินเขาไม่มีหุ้นใน Times Group เธอจึงหนีไปกับผู้ชายคนอื่น

แต่แล้วเธอยังได้ยินเรื่องนี้อีกครั้ง หลังจากแต่งงานกับสือเพ่ยหลิน เธอบังเอิญได้ยินว่าคุณปู่ทิ้งหุ้นไว้ให้สือมูเฉินตั้งแต่แรก แต่เพราะสือมูเฉินยังเด็ก คุณปู่จึงมอบให้พี่ชายของเขาดูแลแทน แต่แล้วหุ้นก็ค่อยค่อยหายไป

หลังจากที่หลานเล่อซินหายตัวไป สือมูเฉินก็เลิกติดต่อกับตระกูลหลานและหลานเสี่ยวถางไม่เคยเห็นเขาอีกเลย

ต่อมา การหมั้นหมายก็ตกเป็นหน้าที่ของหลานเสี่ยวถาง และหลังจากนั้นเธอก็แต่งงานกับสือเพ่ยหลิน

อันที่จริงเธอก็มีคำถามที่ติดอยู่ในใจ ทำไมพ่อแม่ของสือเพ่ยหลินถึงไม่ชอบเธอมาโดยตลอด แต่พวกเขาก็ยังทำตามสัญญาให้แต่งงานจากรุ่นสู่รุ่น เป็นไปได้ไหมว่ามีอะไรมากกว่านั้น?

นอกจากนี้ ยังมีเรื่องของการแบ่งหุ้นของสือมูเฉิน เขาจึงไม่ลงรอยกับสือเพ่ยหลินเท่าไหร่ ดังนั้นสิ่งที่เขาทำในวันนี้ ก็เพื่อจุดประสงค์บางอย่างหรือไม่?

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากหลานเสี่ยวถางตื่นนอนแล้ว สือมูเฉินนั่งอยู่ในห้องครัวอ่านหนังสือพิมพ์ฉบับใหม่ที่เพิ่งจัดส่งในวันนี้

เขาเห็นเธอเข้ามาจึงชี้ไปที่อาหารเช้าบนโต๊ะ "กินแล้วค่อยไป "

หลานเสี่ยวถางรู้สึกประหลาดใจ "คุณอาทำเองเหรอ?"

“คุณคิดว่าไง” สือมูเฉินถามกลับ

หลานเสี่ยวถางนึกถึงอาหารทั้งหมดในตู้เย็นที่ทำกินสำหรับเมื่อวานนี้ ยังพอมีอาหารสดเหลืออยู่บ้าง เวลานี้ เธอได้รู้เกี่ยวกับสือมูเฉินเพิ่มมาอีกหนึ่งอย่าง " ไม่คิดเลยว่าคุณอา จะทำอาหารเป็น "

“ อีกหน่อยจะได้รู้มากขึ้น ” สือมูเฉินมีบางอย่างอยู่ในคำพูดของเขา

สิบนาทีต่อมา หลานเสี่ยวถางเดินไปที่ประตูรั้วหน้าบ้านมีรถแท็กซี่จอดอยู่

เธอเห็นทิวทัศน์ที่เล็กลงจากหน้าต่างรถ และเข้าใกล้บ้านหลังใหญ่ขึ้นมาเรื่อยๆ จะบอกว่าไม่กังวลเลยก็คงจะเป็นการโกหกแล้วล่ะ

อย่างไรก็ตาม ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำพูดของสือมูเฉินเมื่อคืนนี้หรือเปล่า หลานเสี่ยวถางรู้สึกว่าอนาคตดูไม่น่ากลัวและสิ้นหวังอย่างที่คิด

ตอนที่เธอเดินออกมา เธอไม่ได้เอากุญแจบ้านคฤหาสน์มาด้วย ดังนั้นหลานเสี่ยวถางจึงเอื้อมมือออกไปกดกริ่ง