บทที่15 แต่งงานกับผมนะ ผมจะช่วยคุณแก้แค้น

หลังจากนั้นบรรยากาศเริ่มอึมครึมขึ้นเล็กน้อย

หลานไห่ฮว๋าไม่พอใจมากในตอนแรก แม้ว่าจะเป็นแค่ลูกสาวบุญธรรม แต่การที่ตระกูลสือจัดงานเลี้ยงฉลองการหย่าร้างขึ้นมามันก็มากเกินไปแล้ว แถมยังพาผู้หญิงใหม่มาเปิดตัวอีก นี่มันไม่ใช่การหักหน้าตระกูลหลานหรอกหรือ? !

แต่ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว ปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้และแม่ของสือเพ่ยหลินต่อสู้กันเอง แม้ว่าตระกูลหลานจะไม่ได้รับประโยชน์อะไร แต่ก็สนุกดีที่ได้เห็นคนหักหน้ากัน!

“เสี่ยวถาง ลูกดื่มเครื่องดื่มเยอะเกินไปแล้ว ไปเข้าห้องน้ำเป็นเพื่อนแม่หน่อย” หูซิ่วจูลุกขึ้น

หลานเสี่ยวถางลุกขึ้นแล้วไปเข้าห้องน้ำเป็นเพื่อนเธอ

“เสี่ยวถาง การหย่าร้างเป็นเรื่องใหญ่ ทำไมไม่ปรึกษาครอบครัวก่อน?!” ทันทีที่เดินเข้าไปในห้องน้ำ สีหน้าของหูซิ่วจูก็เปลี่ยนไป“เธอรู้หรือไม่ว่าหุ้นทั้งหมดของตระกูลสืออยู่ในมือของสือเพ่ยหลิน? แม้ว่าเธอจะไม่สามารถมีลูกได้ แม้ว่าตอนนี้เขาจะมีเมียน้อย ตราบใดที่เธอไม่ให้มันมาก้าวก่ายได้ เธอก็ยังจะได้รับประโยชน์อยู่เสมอ!"

หลานเสี่ยวถางรู้ดีว่าเมื่อพ่อแม่บุญธรรมของเธอรู้เรื่องเกี่ยวกับการหย่าร้าง พวกเขาจะต้องมีท่าทีแบบนี้อย่างแน่นอน

เธอส่ายหน้า"แม่คะ สือเพ่ยหลินเขาบอกกับหนูว่าเขาอยู่กับหนูไม่ได้......"

“เขาอยู่กับแกไม่ได้! ? ดูแกสิ แกก็ดูสวยไม่ใช่หรือ นางจิ้งจอกนั่นหน้าตาก็ดูไม่เลว แต่มันชนะแกไปเท่าไหร่แล้วล่ะ ?! ทำไมแกถึงไร้ความสามารถขนาดนี้!” หูซิ่วจูโกรธจนต้องเดินไปมาหลายก้าวก่อนที่จะระงับความโกรธแล้วว่า "แล้วเขาแบ่งหุ้นและอสังหาริมทรัพย์ให้แกเท่าไหร่?“

"ฉัน" สีหน้าของหลานเสี่ยวถางแข็งทื่อ "ไม่ได้อะไรเลยค่ะ"

“ไม่ได้อะไรเลย!?” หูซิ่วจูกะพริบตาและถามสองครั้งติดกัน เมื่อเห็นว่าหลานเสี่ยวถางไม่ได้ล้อเล่น เธอก็แทบจะเป็นลมจนหายใจไม่ออกทันที

“แม่ เป็นอะไร!” หลานเสี่ยวถางรีบเข้าไปช่วยพยุง แต่ถูกหูซิ่วจูผลักไปกระแทกที่ขอบอ่างล้างมือ เธอรู้สึกเจ็บปวดทันที

“อย่าเรียกฉันว่าแม่ ฉันไม่มีลูกสาวที่โง่เขลาแบบแก!”หูซิ่วจูพูดแล้วเอื้อมมือไปดึงประตูห้องน้ำ เธอทิ้งท้ายประโยคไว้ว่า “ถ้าแกไม่ไปหาประโยชน์จากตัวสือเพ่ยหลิน ก็อย่ากลับไปที่บ้านตระกูลหลานอีก!"

พูดเสร็จก็เปิดประตูเดินออกไป

ในห้องน้ำกลับเข้าสู่ความเงียบ

หลานเสี่ยวถางพิงหลังกับกำแพงที่เย็นชา มีเพียงความรู้สึกเศร้าลึกๆ เกิดขึ้นในใจของเธอ

เธอหย่าร้างกลับไม่ได้รับการปลอบใจจากครอบครัว และไม่มีใครถามเธอว่าเธอเจ็บปวดหรือไม่? สิ่งเดียวที่ห่วงคือผลประโยชน์อยู่เสมอ......

เธอกัดริมฝีปาก เช็ดน้ำตา เปิดประตูเดินออกไปอย่างอ่อนแรง

เมื่อเธอเห็นร่างสูงยืนอยู่นอกประตู หลานเสี่ยวถางอดไม่ได้ที่จะผงะ ตาของเธอยังแดงอยู่ ดังนั้นเสียงของเธอdHเหมือนคนที่เพิ่งร้องไห้“คุณอา ยังไม่กลับอีกหรือคะ?”