ตอนที่ 5 มองโลกในแง่ดีไว้

เซซิเลียกลับไปที่ห้องและฝืนตัวเองให้กินยาเข้าไปกำใหญ่

เธอเอื้อมมือไปหลังหู และนิ้วมือเธอก็เต็มไปด้วยเลือด

คำแนะนำของแพทย์ยังคงก้องอยู่ในใจของเธอ “คุณสมิธ ในหลายกรณี อาการแย่ลงมักเกี่ยวข้องกับอารมณ์ของผู้ป่วย คุณต้องมีอารมณ์มั่นคง มองโลกในแง่ดี และให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่กับการรักษา”

มองโลกในแง่ดีเหรอ? พูดมันก็ง่ายกว่าทำสินะ

เซซิเลียพยายามจะไม่คิดถึงสิ่งที่นาธาเนียลพูดไว้ก่อนหน้านี้ เธอเอนกายกลับไปที่หมอนแล้วหลับตาลง

เริ่มรุ่งสางแล้ว แต่เธอก็ยังไม่ได้หลับเลย

อาจจะเป็นเพราะยาออกฤทธิ์แล้ว ทำให้เธอได้ยินดีขึ้นเล็กน้อย

เซซิเลียจ้องมองแสงแดดอ่อนๆ ที่ลอดผ่านหน้าต่าง และจมอยู่กับความคิดเป็นเวลานาน

“ฝนหยุดแล้ว”

มีมากกว่าหนึ่งเหตุผลที่ทำให้คนเรายอมแพ้จริงๆ

มันเป็นกระบวนการสะสม และในที่สุดแล้วสิ่งที่ได้มาคือฟางเส้นสุดท้าย ซึ่งอาจจะเป็นคำพูดเย็นชาหรือเรื่องเล็กน้อย…

วันนี้ นาธาเนียลไม่ได้ออกไปข้างนอก

เช้าตรู่ เขานั่งอยู่ที่โซฟา รอให้เซซิเลียมาขอโทษ หรือแสดงความเสียใจกับสิ่งที่เธอทำลงไป

พวกเขาแต่งงานกันมาสามปี และมันไม่ใช่ครั้งแรกที่เซซิเลียลุกขึ้นมามีปากเสียง

แต่ว่าในแต่ละครั้ง หลังจากร้องไห้และโกรธกันแล้ว ไม่นานนักเธอก็จะขอโทษ

นาธาเนียลคิดว่าครั้งนี้ก็คงจะไม่ต่างกัน

เขามองดูเซซิเลียเดินออกมาหลังจากอาบน้ำแล้ว เธอแต่งตัวด้วยชุดสีเข้มเหมือนปกติที่เธอสวมอยู่ตลอด เธอลากกระเป๋าออกมาแล้วถือเอกสารไว้ในมือแผ่นหนึ่ง

เมื่อเซซิเลียส่งเอกสารให้นาธาเนียล เขาก็รู้ว่ามันคือข้อตกลงการหย่า

“นาธาเนียล ติดต่อฉันมานะเมื่อคุณมีเวลา”

หลังจากพูดห้วนๆ ไปแล้ว เซซิเลียก็ลากกระเป๋าออกจากประตูไป

ด้านนอก ท้องฟ้าสดใสหลังฝนตก

ชั่วครู่หนึ่ง เซซิเลียก็รู้สึกเหมือนเธอได้เกิดใหม่

นาธาเนียลนั่งนิ่งอยู่ที่โซฟาในห้องนั่งเล่น เขาถือข้อตกลงการหย่าเอาไว้ในมือ

เขาใช้เวลานานกว่าจะตั้งสติได้

เมื่อเซซิเลียลับสายตาไปแล้ว เขาจึงได้รู้ทีหลังว่าเธอจากไปแล้วจริงๆ

เขาหงุดหงิดอยู่เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ก่อนที่เขาจะกลับมาเฉยเมยเหมือนเดิมได้อย่างรวดเร็ว เขาไม่ถือว่าการจากไปของเซซิเลียเป็นเรื่องจริงจัง

อย่างไรเสีย แค่เขาโทรไป หรือพูดอะไรเพียงแค่คำเดียว เซซิเลียก็จะกลับมาอยู่ข้างเขาอย่างว่าง่าย ทั้งยังกระตือรือร้นที่จะเอาใจเขามากกว่าเดิมอีกด้วย

ครั้งนี้ก็จะไม่แตกต่างออกไป

ช่วงสุดสัปดาห์หลังจากวันภาวนาอุทิศแด่ผู้ล่วงลับ

เมื่อปีที่แล้ว นาธาเนียลจะพาเซซิเลียกลับไปที่คฤหาสน์เรนส์เวิร์ธเพื่อร่วมรำลึกถึงผู้ล่วงลับ

พวกเขาจะต้องเผชิญกับสายตาแปลกๆ ของญาติๆ ตระกูลเรนส์เวิร์ธอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ในที่สุด เขาก็ได้อยู่ตามลำพัง

นาธาเนียลอารมณ์ดีเป็นพิเศษขณะที่ขับรถไปยังคฤหาสน์เรนส์เวิร์ธ

สายลมฤดูใบไม้ผลิทำให้เขารู้สึกสบายอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน

ตระกูลเรนส์เวิร์ธเป็นตระกูลใหญ่ และทุกๆ ปีในช่วงนี้ ญาติๆ หลายคนจะกลับมาเพื่อร่วมรำลึก เมื่อรวมญาติๆ ด้วยแล้ว จะมีผู้คนไม่ต่ำกว่าห้าร้อยหรือหกร้อยคน

ในหมู่ลูกหลานรุ่นเดียวกับนาธาเนียล ก็มีคนอยู่ประมาณเจ็ดสิบถึงแปดสิบคน หลายๆ คนมีพรสวรรค์ที่โดดเด่น

การที่นาธาเนียลสามารถโดดเด่นเหนือคนอื่นๆ และกลายเป็นหัวหน้าตระกูลเรนส์เวิร์ธนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

เขาเป็นคนเจ้ากี้เจ้าการและมั่นใจในตัวเอง ปกครองด้วยความแข็งกร้าว ไม่เพียงแต่ญาติรุ่นเดียวกันเท่านั้น แต่ผู้อาวุโสเองก็รู้สึกกลัวเขาเช่นกัน

แม้ว่าจะมีความกลัว แต่ข่าวซุบซิบส่วนตัวเกี่ยวกับเขาก็ยังคงมีอยู่เสมอ

ชายผู้เคยมีอิทธิพลคนนี้ถูกหลอกและแต่งงานกับภรรยาที่พิการทางการได้ยิน

ที่คฤหาสน์เรนส์เวิร์ธ เอเลน่า แม่ของนาธาเนียลได้สั่งคนรับใช้ไว้แต่เช้า “จำไว้นะ พอเซซิเลียมาถึง อย่าให้เธอเข้าไปในห้องรับแขก”

หากไม่ใช่เพราะกฎของตระกูลเรนส์เวิร์ธที่ว่าภรรยาของหลานชายคนโตจะต้องอยู่ในระหว่างงานรำลึก เธอก็คงจะไม่ยอมให้เซซิเลียออกมาในที่สาธารณะ